Επίκαιρος ο Επίκουρος; Ακόμα και για τους κάπως παρεξηγημένους φιλοσόφους έχει ο καιρός γυρίσματα. Τον είπαν ηδονιστή, τον είπαν άθεο, χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Σημασία έχει ότι πάλεψε κι εκείνος με τα ίδια στοιχειά που παλεύουν οι φιλόσοφοι σε κάθε εποχή, κορυφαίοι ή και μικρομεσαίοι. Προσπάθησε πιο πολύ με τη διδασκαλία του και κυρίως δίνοντας με τη ζωή του το παράδειγμα, να εκριζώσει από τις ψυχές το φόβο μπροστά στα μεγάλα δεινά (στο θάνατο, στον πόνο και τη δυστυχία). Οι διδαχές του άλλοτε βρήκαν μεγάλη απήχηση κι άλλοτε μικρότερη ή και σχεδόν μηδαμινή.
Έρχεται όμως ο καιρός που ένας παγκοσμίου φήμης ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας φιλοσοφικοψυχολογικών μυθιστορημάτων, θα στρέψει πάλι μετά από καιρό τα φώτα της δημοσιότητας στον Επίκουρο γράφοντας ένα βιβλίο (και δίνοντας μια διάλεξη με θέμα το φόβο του θανάτου πριν από λίγους μήνες στο Μέγαρο Μουσικής).
Ας θυμηθούμε εδώ κάποιες άλλες επικούρειες "δόξες":
«Απ΄όλα όσα η σοφία δημιουργεί για μια ευτυχισμένη ζωή, το πιο σημαντικό είναι η απόκτηση της φιλίας».
«Πρέπει να συλλογιζόμαστε τον πραγματικό σκοπό της ζωής και τη σύνολη πραγματικότητα πάνω στην οποία θα στηρίξουμε τις πεποιθήσεις μας. Διαφορετικά, όλα θα είναι γεμάτα από ασάφεια και σύγχυση».
«Ο πλούτος που ζητάμε από τη φύση μας έχει όρια και εύκολα μπορούμε να τον αποκτήσουμε. Ο πλούτος που ζητάμε από ματαιοδοξία δεν έχει όρια».
«Δεν ωφελεί σε τίποτα από τη μια να επιδιώκουμε την ασφάλειά μας από τους ανθρώπους κι από την άλλη να νιώθουμε φόβο για ό,τι συμβαίνει στον ουρανό, κάτω από τη γη και γενικώς στο άπειρο».
Δεν είναι κακό να παίρνουμε γνώμες.
Επικούρειες ή όχι, πάντα είναι επικουρικές.