Μέσα σε τούτο το πλοιάριο
χωρέσαμε όλοι
ξεκινάει να φύγει
δεν πάει αλλού
εδώ μένει
μεσοπέλαγα του χρόνου
με τις μηχανές αναμμένες
και τα πνεύματα εξημμένα.
Έχουμε ήδη ξεχάσει τον πλου
κι ασχολούμαστε ο ένας
με τη στραβή μύτη του άλλου.
Κάποιος παίζει χωρίς χορδές
άλλοι ακούν άλλοι γελάνε
όλοι τα ίδια λόγια αναμασάνε
κι ένας μπερδεύτηκε στο μέτρημα
και ξαναρχίζει
πολλοί ή λίγοι χωρέσαμε
σώφρονες άφρονες όλοι.
(17.06.2009)
Πολύ ποιητικό και οπωσδήποτε γεννά προβλημα-
ΑπάντησηΔιαγραφήτισμούς. Οι αναρτήσεις σου είναι ψαγμένες...
Γενικώς είμαι περίεργη και ψάχνω παντού. Τώρα τελευταία ψάχνω και εντός μου για να βρω έστω και το πιο μικρό ποιητικό φλεβίδιο. Δεν πτοούμαι, θα συνεχίσω! Γεια σου shelter!
ΑπάντησηΔιαγραφή