Με σύντονα βήματα
διαβήκαμε το κατώφλι του αιώνα
συναγωνιστές στα ωραία έργα
στον ανήφορο της ζωής συνοδοιπόροι.
Κι αν έπρεπε να πολεμήσουμε
μαζί
από το ίδιο μετερίζι θα' ταν
και συμπολεμιστές θα ήμαστε
μόνο που πόλεμος δεν έγινε
μονάχα κάποιες διαδηλώσεις
όπου ο ένας πλάι στον άλλο
γδέρναμε τα λαρύγγια μας
και τα δροσίζαμε μετά με αλκοόλ
συμπότες μέχρι αργά τα ξημερώματα
όταν χωρίζαμε για να πάει ο καθείς στο σπίτι του
στις έγνοιες του
στην άγνοιά του.
Τελικά δεν υπάρχουν συμπτώσεις
ο καθένας πέφτει στην ανυποληψία
μόνος του.
(7.6.09 Κυριακή της Πεντηκοστής και των Ευρωεκλογών, βοήθειά μας!)
Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η ζωή είναι αλλού!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ζωή είναι παντού pandora! Αρκεί να αντέχουμε την αλήθεια της στο πετσί μας και να μη κρυβόμαστε πίσω από "γενναία ψεύδη". Καλό βράδυ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκριβώς. Τίποτε δεν είναι τυχαίο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα.
Ήρθαμε στη ζωή από καθαρή "τύχη" κι ο προορισμός μας (των περισσότερων δηλαδή) είναι να ζούμε μαζί με τους άλλους, ο ένας με τον άλλο, ο ένας για τον άλλο. Αυτό όμως δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο την προσωπική ευθύνη του καθενός από μας απέναντι στην πορεία αυτού του κόσμου, ούτε εκχωρεί σε κάποιους άλλους το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού μας ως μοναδικών υπάρξεων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓειά σου Αλέκα!
Δε διαφωνώ ότι επί της ουσίας είμαστε ή το καλύτερο είναι να είμαστε για τους άλλους και ο ένας για τον άλλον.Αυτό ίσως όμως μπορεί να σημαίνει,λέω τώρα εγώ,ότι δεν "ήρθαμε" στη ζωή από καθαρή "τύχη".Θα τολμούσε , με αυτή την έννοια, κάποιος να ισχυριστεί ότι είμαστε μέρος ένος τόσο "ευλογημένου" αν θες σχεδίου που στην ουσία του ίσως να "εξυπηρετεί" τον πιο ουσιαστικό και γνήσιο αυτοπροσδιορισμό του ανθρώπου που μάλλον φαίνεται να είναι το αιωνίως σωτήριο πέρασμα , αλλά όχι την ταύτιση,μέσα απ' τους με τους άλλους.Ίσως έτσι το ευαγγελικό "αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν" να νοηματοδοτεί και συγχρόνως να "αποδεικνύει" την μοναδικότητα όσο και την απαραίτητη ενότητα όλων...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα!
Τύχη και με τις δυο της σημασίες: την τύχη ως τυχαιότητα και την τύχη ως καλοτυχία. Ο ερχομός μας στη ζωή φαίνεται ως τυχαίο αποτέλεσμα της συνεύρεσης ενός άντρα με μια γυναίκα. Ήταν όμως κι η καλή μας τύχη που μας "κάλεσε" στην ύπαρξη και στη συνύπαρξη με τους άλλους. Ας μην πετάμε την τύχη μας λοιπόν. Γεια σου Κωνσταντίνε!
ΑπάντησηΔιαγραφή