Αυτή η φωτο δεν είναι από Ρώμη. Είναι από τη Λ' Ακουιλα. Κι αυτή η κυρία δεν είναι τουρίστρια που θαυμάζει τα αρχαία ερείπια. Είναι μια σοκαρισμένη κάτοικος της πληγείσας πόλης που βλέπει στα πόδια της σωρό από σύγχρονα ερείπια, σπίτια που κατέρευσαν και μαζί τους ζωές που χάθηκαν, περιουσίες που εξανεμίστηκαν, κι ανθρώπους που ψάχνουν ακόμα κάτω από τα συντρίμμια το ως εκ θαύματος. Πότε είναι το Πάσχα των Καθολικών; Γιατί σίγουρα από το ξημέρωμα της Δευτέρας οι άνθρωποι εκεί ζούν τη ζωή εν τάφω.
μια γυναίκα, που μιλά στο κινητό, έχει στην τσάντα της ίσως ό,τι μπόρεσε να διασώσει.
ΑπάντησηΔιαγραφήτα συντρίμια είναι πολύ πράμα, όταν σε ζώνουν.
το 'έχειν' και το 'είναι'.
το έχειν στην τσάντα όρθιο μαζί της, το είναι της όμως στα πόδια της συντρίμια.
η ζωή από την αρχή. πρέπει να γίνεται. είνα σαφώς πολύ δύσκολο.
Λέμε: οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους κι οι ζωντανοί με τους ζωντανούς. Τι να πει όμως κανείς για τους καταπλακωμένους που έζησαν ένα λεπτό, μια ώρα, έναν αιώνα αυτή τη φοβερή αίσθηση του να μην ανήκεις πουθενά; Σαν την Αντιγόνη ένιωσαν που θρηνολογούσε οὔτ'ἐν βροτοῖσι οὔτ'ἐν νεκροῖσιν μέτοικος, προτού την κλείσουν στον πέτρινο τάφο της.
ΑπάντησηΔιαγραφή