Εν-ύπνιο

Ξύπνησα από έναν ύπνο αβαθή. Στα βλέφαρά μου ακόμα τρεμόπαιζαν οι αντανακλάσεις. Ξεπλύθηκα από το χθεσινό αλάτι κι είδα στο βάθος του καθρέφτη ν' ανατέλλει ο ήλιος.
Χτένισα τα μαλλιά μου κι έπεσαν κάτω δυο κορδέλλες φύκια. Καθώς ντυνόμουν, ένα μικρό καβούρι γλίστρησε απ' την τσέπη μου. Ήταν νωρίς ακόμα και χειμώνας.
Πολύ θα τόθελα να' πεφτα πίσω στο κρεβάτι μου. Κι ας ήταν υγρό και σκοτεινό. Κι έξω όμως που βγήκα έπεσα μέσα σε θάλασσα άγνωστη. Λένε πως πολλές υπάρχουν ξέρες. Θα προσέξω. (28.4.09)

Και μ΄ αυτή τη θολή διάθεση έψαξα και βρήκα το Όνειρο σ΄ ένα όνειρο του Πόε:

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone
All that we see or seem
is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
while I weep, while I weep!
O God! Can I not grasp
Them with a tighter clasp
O God! Can I not save
One from the pitiless wave
Is all that we see or seem
But a dream within a dream