Brittany Mary! Δεν ξέρεις ακριβώς αν είναι playmate ή απλό κουνελάκι (τι σε νοιάζει άραγε το βιογραφικό της), πάντως την βρήκες στο σάιτ του Playboy να περιμένει υπομονετικά ένα κλικ για να σου φανερωθεί. Και μαζί με την Brittany περίμεναν κι άλλες πολλές κοπέλες. Σε κοιτούσαν με μάτια όλο υπόσχεση σαν να σου λένε "αν σου κάνω κλικ, κάνε μου ένα κλικ". Κάθε κοπέλα είχε ένα όνομα και ήταν μια σειρά από φωτογραφίες και βιντεάκια. Αυτό όλο κι όλο το έχειν και το είναι της. Κι όποια ήθελες, της έκανες κι ένα κλικ (ένα, δύο ή περισσότερα, να της δεις κι έτσι κι αλλιώς, κι απ' την καλή κι απ' την ανάποδη). Μερικές φορές είναι τόσο απλό να ικανοποιείς τις επιθυμίες σου!
Κι άλλες φορές όμως τόσο δύσκολο. Γιατί δεν ξέρεις ακριβώς ποιες είναι και τις ψάχνεις με απόχη, για να γίνεις τελικά αυτός που επιθυμείς να είσαι. Αν δεν επιθυμείς π.χ να έχεις το τάδε στυλ, να ντύνεσαι κάπως, να μιλάς έτσι κι όχι αλλιώς, να πηγαίνεις σε κείνα τα μέρη κι όχι τα άλλα, να φαίνεται απ' το σπίτι σου ότι έχεις άποψη (ποια είναι δεν ξέρεις ακριβώς, ευτυχώς όμως την έχουν και κάποιοι που σου αρέσουν), πώς θέλεις τέλος πάντων οι άλλοι να σε βλέπουν και να ξέρουν ποιος είσαι; Γιατί πρέπει να ξέρουν. Η εικόνα της ζωής σου είναι αυτή που θα ταιριάξει ή όχι με τις εικόνες - ζωές των άλλων στο μεγάλο παζλ της εποχής μας. Τι θα κάνεις; Θα μείνεις μια εικόνα αταίριαστη, αν-επιθύμητη; Για να επικοινωνήσεις σήμερα πρέπει να είσαι διαφανής, διαπερατός, να μην αντιστέκεσαι στο αδιάκριτο βλέμμα του άλλου. Σε μια κοινωνία διαφανειών όμως πώς να ξέρεις που σταματάς εσύ και πού αρχίζει ο άλλος, ποιες είναι οι δικές σου επιθυμίες και ποιες δεν σου ανήκουν αλλά προβάλλονται πάνω σου;
Ούτε συ ξέρεις ούτε εγώ.
«Κανείς δεν μπορεί να πει αν το σεξ έχει απελευθερωθεί ή όχι [...] στη σεξουαλικότητα, όπως και στην τέχνη, η ιδέα της προόδου είναι παράλογη. Αντίθετα, το άσεμνο και η διαφάνεια εξελίσσονται αναπόφευκτα, επειδή δεν συμμετέχουν πια στην τάξη της επιθυμίας, αλλά στην τάξη της φρενίτιδας της εικόνας [...] Οι εικόνες έχουν γίνει το πραγματικό μας σεξουαλικό αντικείμενο, το αντικείμενο της επιθυμίας μας [...] Αυτό το συμφυρματικό και αυτή η πανταχού παρουσία των εικόνων, αυτή η ιογενής μόλυνση των πραγμάτων από τις εικόνες, αυτά ακριβώς αποτελούν τα μοιραία χαρακτηριστικά του πολιτισμού μας.» (Από την Έκσταση της επικοινωνίας του Jean Baudrillard, εκδ.Καρδαμίτσα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου