Το μάτι βαθιά μέσα μας

H Υπατία η Αλεξανδρινή, μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος του 3ου - 4ου αιώνα μ.Χ, ήταν μια γυναίκα η οποία:

• ήταν πραγματική επιστήμων, ανώτερη από τον πατέρα της, το γνωστό μαθηματικό της εποχής Θέωνα (ο οποίος εκτός από τα μαθηματικά, ασχολούνταν και με την αστρολογία, τη μαγεία και την ερμηνεία των ονείρων!)
• ήταν πραγματική δασκάλα για τους νέους που επί σειρά ετών σπούδαζαν κοντά της τα μαθηματικά και τη φιλοσοφία
  
• ήταν πραγματικά ξεχωριστή για τη σωφροσύνη της, γι΄ αυτό κι έχαιρε της εκτίμησης πολλών επιφανών πολιτών (και πολιτικών) της Αλεξάνδρειας που ζητούσαν τη συμβουλή της για διάφορα θέματα
  
• ήταν πραγματικά υπεράνω θρησκευτικών συγκρούσεων καθώς δεν ήταν ούτε παγανίστρια ούτε χριστιανή (ενώ ανάμεσα στους μαθητές της υπήρχαν τόσο ειδωλολάτρες όσο και χριστιανοί)
• ήταν πραγματικά διαποτισμένη από την πλατωνική φιλοσοφία κι ακολουθούσε την παράδοση του νεοπλατωνισμού θεωρώντας ως στόχο της φιλοσοφίας την ανύψωση κι ένωση της ψυχής με το εν, κι ως μέσα προς επίτευξη του στόχου αυτού τη γνώση και το διαλογισμό.
  
• ήταν πραγματικά ταγμένη στο θεωρητικό βίο χωρίς να παρεκκλίνει ποτέ από την ακαταπόνητη ενασχόλησή της με την επιστήμη και τη φιλοσοφία, κι από την απόλυτη άσκηση της αρετής (διατήρησε την αγνότητά της μέχρι το θάνατό της)
• ήταν πραγματική μύστης (κι όχι μάγισσα όπως κάποιοι θα της καταλόγιζαν) γιατί φαίνεται πως για το στενό κύκλο των μαθητών της επιδίωκε τη μύηση σε μια πνευματική κατάσταση έκστασης και περισυλλογής, την οποία δεν θα μπορούσαν να εννοήσουν οι πολλοί κι ανίδεοι (για τους οποίους ήταν αρκετές κάποιες διαλέξεις που έδινε σε ανοιχτούς χώρους)
• ήταν μια πραγματική μάρτυρας της ελληνικής παιδείας και του πολιτισμού που βρήκε φριχτό θάνατο από τους "παραβολάνους", από μια ομάδα δηλαδή φανατικών χριστιανών, απαίδευτων και πειθήνιων οργάνων ενός εκκλησιαστικού κατεστημένου που αγωνιζόταν να καταπνίξει κάθε διαφορετική φωνή που αποτελούσε απειλή για την εδραίωση του ορθού δόγματος.
  

Ήταν μια τολμηρή γυναίκα που σ΄ένα μαθητή της, όταν της εξέφρασε τον έρωτά του, του έδειξε την έμμηνο ρύση της δείχνοντάς του έτσι ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο έρωτάς του με σάρκα και οστά.
Ήταν μια εμπνευσμένη επίγονος του Πλάτωνα που καλούσε τους μαθητές της να βρουν "το μάτι που βρίσκεται βαθιά μέσα τους", αυτό που θα μπορέσει ν΄ αντικρίσει τον πραγματικό κόσμο πέρα απ΄το απατηλό φαίνεσθαι της ύλης. Διότι σε κείνο τον κόσμο υπάρχει η αληθινή ομορφιά, κι όχι στα όμορφα σώματα των ανθρώπων που δεν είναι παρά φευγαλέες σκιές.

Για την Υπατία έχουν γραφτεί πολλά από διαφορετικές οπτικές (από λάτρεις του ελληνικού πολιτισμού, από χριστιανούς που προσπάθησαν να άρουν την ευθύνη για το θάνατό της από τον επίσκοπο Κύριλλο και θέλησαν να την ταυτίσουν με μια χριστιανή αγία, από φεμινίστριες που την παρουσίαζαν ως πρότυπό τους).
Τις δικές μου σημειώσεις τις κράτησα από το πολύ καλογραμμένο βιβλίο της Maria Dzielska, Υπατία η Αλεξανδρινή, εκδ.ΕΝΑΛΙΟΣ.
Νομίζω ότι πρόσφατα γυρίστηκε μια ταινία (ελπίζω όχι χολυγουντιανή) με θέμα τη ζωή της.
Περιμένουμε με ενδιαφέρον.