Ο φίλος του...ο Βούδας

O φιλαράκος μου

κάθομαι κάτω από τούτο
το φως
και κοιτάζω
τον Βούδα.

ο Βούδας
γελάει
με μένα
με
τα πάντα:

έχουμε προχωρήσει
τόσο πολύ
και δεν έχουμε φτάσει
πουθενά.

έχουμε ζήσει
τόσο πολύ
και
μόλις που
έχουμε ζήσει.

ο Βούδας
γελάει.

ο Βούδας είναι
αυτό το αγαλματάκι
από πορσελάνη
που κάθεται
απέναντί μου
απόψε.

ενώ τα ποιήματα
δεν
έρχονται.

Από το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόφσκι, 70 χρόνια φαγούρα, Ποιήματα και διηγήματα, εκδ.Ηλέκτρα, μτφρ. Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος