Αναπνοή ορμώμενη απ΄ το χέρι

Βεντάλια στο χέρι του ποιητή
που βάζει
σε τάξη τη φύση όπως
του ναυτικού ο εξάντας
μετράει
τον
ουρανό



Το
φθινόπωρο είναι
κι αυτό
κάτι
που αρχίζει


Διάλογος της
βεντάλιας
με
το
παραβάν

Βεντάλια Αέρα
αντλώ
σε
χώρα
νοη
τή

.....................................


Το του κόσμου
ύφασμα τόσον καιρό που
χρησιμοποιείται
παράξενο να μην έχει
καμία
τρύπα

.....................................

Μέσα στο ποίημα
πρέπει να υπάρχει
ένας τέτοιος
αριθμός
που να εμποδίζει
το μέτρημα


Από τις Εκατό φράσεις για βεντάλιες του Paul Claudel (εκδ.Γαβριηλίδης, μτφρ.Θ.Χατζόπουλος)