Σε slow motion

Ήρθε και πάλι νυχοπατώντας
περνούσαμε ωραία φαίνεται
κι έφυγε δίχως να τον καταλάβουμε
οι δείκτες έφτασαν κιόλας
τα μεσάνυχτα του χρόνου
κι η άλλη μέρα χαράζει
πάνω στην ιστορία μας
μια γέννηση κι ένα θάνατο,
γιορτινή πάντως
γεμάτη πάχνη και χαρτί περιτυλίγματος.
Το πνεύμα έξω απ' το παράθυρο
προτού κρυφτεί
μας καίει τον ουρανίσκο
κι οι ουρανοί αγάλλονται.
Τόσο γρήγορα που έρχεται και φεύγει
φοβάμαι μήπως ξεχάσω να κάνω μιαν ευχή
να' ρχεται να ξανάρχεται
να φεύγει πάντα δίχως να τον καταλαβαίνουμε
όχι πως δεν τον αγαπάμε.
Είναι που όταν κοντοστέκεται
κοιτάμε κάθε λίγο τα ρολόγια μας
ακόμα, ακόμα;
χωρίς υπομονή για τη βραδυπορία του.
Στη θλίψη τη μεγάλη
αλήθεια
προβάλλεται σε slow motion.

(17.12.2009)